Parochie De Vier Evangelisten Amsterdam 
 
 
 

Hoera het is vandaag!

Viering: 3e zondag door het jaar

Lezingen:

  • 1 Korintiërs 12,12-30
  • Lucas 4,14-21

Geschreven door: Paul Begheyn SJ

Bij de ingang van een hotel op Vlieland wappert elke dag een vlag met de tekst: Hoera, het is vandaag. Jan Willem, een van de hotelgasten, schreef mij er een paar dagen geleden over: 'Als wij in de ochtend onze neus buiten de deur staken en de ijskoude wind, die over de Wadden aanwaaide, ons gezicht verkilde, dan was dit het eerste wat wij zagen: Hoera, het is vandaag. En hoe mooi is deze tekst. Zelf heb ik de ochtend nog nooit zo begroet. Altijd is er wel een reden om een dag niet te begroeten, lastige vergaderingen, een gesprek waar ik tegenop zie, of het luisteren naar de nieuwsdienst. Maar dan: het is helemaal niet zo vanzelfsprekend dat er na de vorige dag een nieuwe dag volgt. Wellicht een kwestie van leeftijd, maar het zou iedere ochtend weer een verrassing moeten zijn. En niet alleen een verrassing, maar ook een reden om blij te zijn.'
Aan die vlag op Vlieland met de tekst Hoera, het is vandaag, en aan de woorden van Jan Willem moest ik denken, toen ik over het evangelie van vandaag mediteerde. Dat eindigt met de kortste preek die Jezus ooit gehouden heeft: 'Vandaag is deze profetie, op het moment dat u hem hoorde, in vervulling gegaan.' Dat preekje klonk niet alleen in de synagoge van Nazareth, maar klinkt nu ook in onze Lucaskerk: vandaag is de profetie in vervulling gegaan. Vandaag. Jezus is niet van gisteren! Zó zouden we moeten proberen alle woorden van het evangelie op ons te laten afkomen: alsof Jezus rechtstreeks tot ons spreekt, vandaag. Die bijzondere woorden hangen niet in het luchtledige, ze worden niet in het wilde weg gesproken, maar ze dalen als sneeuw op ons neer. Die warme woorden dringen door tot in het diepst van onze verkilde ziel, ten minste, als we daarvoor openstaan.
Wat is de profetie die vandaag in vervulling gaat voor ons? Er wordt ons goed nieuws gebracht. Vrijheid wordt ons aangezegd. Daglicht gaat voor ons schijnen. We worden vrijgelaten. Die bevrijdende woorden zouden we stuk voor stuk als concrete ervaringen mogen voelen. Wat is het goede nieuws, waar ik al zo lang op zit te wachten? Waarvan wilde ik zo graag bevrijd worden? Hoezeer hunkerde ik in mijn duisternis naar het daglicht, en wat is eigenlijk de duisternis die mij gevangen hield? Probeer in je lijf en in je ziel het goede nieuws, de bevrijding en het daglicht te voelen, vandaag. Vandaag nog, en niet gisteren of morgen. 'Als morgen de wereld zou vergaan, zou ik vandaag een boom planten', schreef Maarten Luther zeshonderd jaar geleden.
Voor de evangelist Lucas is het woord vandaag van groot belang. Hij gebruikte het, buiten de tekst van vandaag, nog drie maal. De eerste keer, toen de engelen tegen de herders in de kerstnacht zeiden: 'Vandaag is in de stad van David voor jullie een redder geboren, Christus, de Heer.' (2,11). De tweede keer, toen Jezus tegen Zacheüs, hoofd van de belastingdienst, die in een vijgenboom geklommen was om hem beter te kunnen zien, zei: 'Zacheüs, kom naar beneden, snel, want vandaag moet ik bij jou thuis te gast zijn.' (19,5). En de derde en laatste maal, toen Jezus vanaf het kruis tegen de goede moordenaar zei: 'Vandaag nog zul je bij mij zijn in het paradijs.' (23,43). Als we die vier uitspraken bij elkaar brengen, dan ontdekken we dat Jezus bij zijn geboorte en bij zijn dood op een heel actuele manier zich tot ons richt, en vervolgens, dat hij zijn profetie voor ons in vervulling laat komen, en dat hij in ons huis te gast wil zijn. Vandaag, vier maal vandaag.
Wat kunnen wij er van onze kant tegenover stellen? Dat wij ons bewust zijn van onze plaats in het ene lichaam van de kerk, wie we ook zijn, schrijft Paulus, 'joden en Grieken (dat wil zeggen: heidenen; of anders gezegd: gelovigen en ongelovigen), slaven en vrijen', en - dat mogen we wel toevoegen - mannen en vrouwen, oude en jonge mensen, autochtonen en allochtonen, hooggezetenen en eenvoudigen, mensen in het centrum en mensen in de marge. Het lichaam bestaat uit vele leden, en geen van die leden kan gemist worden. Die ledematen moeten eendrachtig voor elkaar zorgen. 'Jullie zijn het lichaam van Christus, en ieder van jullie is een lid van het lichaam'. Niet iedereen kan paus zijn, of bisschop, of pastoor. Gelukkig maar. Maar wie of waar of wat je ook bent, je kunt wel een helpende hand bieden, of vol durf de eerste stap zetten, of vriendelijk knipogen, of een luisterend oor bieden. Daarvoor hoef je geen diploma te halen. Dat zit allemaal in je. Aan ieder van ons de uitnodiging en de uitdaging om op een goede manier te functioneren in het lichaam van Christus, dat de kerk is. Laat niemand jou de mond snoeren of kleineren. Want God zelf is met jou en in jou.
Dit is het goede nieuws van deze zondag, voor vandaag. Plant de vlag van Vlieland in je hart: Hoera, het is vandaag.
Archief preken